کابل کواکسیال از داخل به خارج به چهار لایه تقسیم می شود: سیم مسی مرکزی (سیم یکپارچه یا سیم چند رشته ای)، عایق پلاستیکی، لایه رسانای مش و غلاف سیم. سیم مسی مرکزی و لایه رسانای مشبک حلقه جریان را تشکیل می دهند. زیرا خط مرکزی مس و لایه رسانای مشبک رابطه کواکسیال است.
کابل های کواکسیال به جای جریان مستقیم، جریان متناوب دارند، به این معنی که در هر ثانیه چندین معکوس جریان رخ می دهد.
اگر از یک سیم معمولی برای انتقال جریان فرکانس بالا استفاده شود، سیم به عنوان آنتنی عمل می کند که رادیو را به بیرون منتقل می کند.
کابل کواکسیال برای حل این مشکل طراحی شده است. رادیویی که از سیم مرکزی ساطع می شود توسط لایه رسانای مشبک ایزوله می شود که رادیوی ارسال شده توسط زمین را کنترل می کند.
مشکل کابل های کواکسیال این است که فاصله بین سیم مرکزی و لایه رسانای شبکه ثابت نیست اگر بخشی از کابل فشرده یا اعوجاج شود و باعث می شود امواج رادیویی داخلی به منبع ارسال کننده منعکس شوند. این اثر قدرت سیگنال دریافتی را کاهش می دهد. برای غلبه بر این مشکل، یک لایه عایق پلاستیکی بین سیم مرکزی و لایه رسانای مشبک اضافه می شود تا فاصله بین آنها ثابت بماند. این همچنین باعث می شود کابل سفت تر و انعطاف پذیرتر شود.